Zaštićeni ambijenti najlepših ulica

VIDEO K9: Objavljen je oglas kojim Zavod za zaštitu spomenika kulture Grada Novog Sada obaveštava vlasnike i pravna lica da je celina „dela Ulice Likijana Mušickog" na Rotkvariji u Novom Sadu evidentirana kao nepokretnost koja uživa prethodnu zaštitu.

458

Ulice Lukijana Mušickog i Vuka Karadžića, zajedno sa delom ulice Arhimandrita Jovana Rajića, predstavljaju još uvek celovit graditeljski ambijent, koji je, pre nekoliko decenija imao daleko veći obuhvat kao prepoznatljiv element istorijskog dela Novog Sada, poznatog pod nazivom Rotkvarija.

“Ove ulice i ovi ambijenti su izabrani iz više razloga. Dakle, ovo je celina koja obuhvata tri ulice koje su zadržale neke bitne karakteristike koje ih čine vrednim. Ove tri ulice su zadržale sve one prepoznatljive graditeljske elemente, duh vremena u kome su nastale. Dakle, one su u celini Rotkvarija, to je jedan istorijski deo Novog Sada koji je dobio naziv prema stanovništvu koje ga je dominantno naseljavalo u 18. i 19. veku, to su bili onda poznati novosadski baštovani”, rekla je Aleksandra Zeković iz Zavoda za zaštitu spomenika kulture Novi Sad.

Rotkvarija je bila ruralni deo grada. Prema rečima Zeković, na osnovu planova i istorijskih podataka možemo da pratimo urbanizaciju ovog dela grada koja je počela 1755. godine podizanjem kapele Sv. Jovana. Ovom evidencijom, dodaje ona, nisu obuhvaćeni objekti koji su nedavno izgrađeni, a koji se zbog svoje spratnosti i ostalih karakteristika ne uklapaju u celinu.

“Devetnaesti vek je doneo bitne promene-industralizacija, koja se desila u prvim decenijama, je znatno promenila način života u 19. veku i te promene su došle na naše prostore negde sredinom 19. veka. Na osnovu pomenute arhivske građe i sačuvanih planova vidimo kada su nastali objekti u ovim celinama koje danas štitimo, to je upravo taj period, sredina 19. veka, pa do Drugog svetskog rata”, navela je Zeković.

Podizanjem velikih privrednih objekata, grad je u to vreme počeo da se širi. Počela je gradnja niskih građanskih objekata i, krajem 19. veka, gradnja Domobranske kasarne koja je i danas jedan od dominantnih objekata u ovoj celini, uz podjednak značaj Fajtovog mlina.

“Ovde susrećemo stilove kao što su istorizam, secesija i moderna. To su razlozi zbog čega je celina sačuvana. Šetajući ovim ulicama mi tačno osećamo duh vremena u kojem su one nastale, imaju veliku ambijentalnu vrednost i zbog toga su dragocene da se sačuvaju. Upravo takve celine daju nekakav motiv svakom gradu. Vi kad posetite neki grad, ono što nosite kao upečatljivo sećanje iz njega su upravo ti stari delovi i to je, ustvari, najveća turistička atrakcija u svakom gradu. To je ono što su nama preci ostavili, a na nama je da to sačuvamo za neke buduće generacije”, istakla je Zeković.

Prilikom izrade elaborata, arhitekte su utvrdile mere zaštite kojima se precizno definiše šta se na određenom objektu sme, a šta ne sme raditi. Svaki objekat će, kako kaže Zeković, dobiti mere tehničke zaštite koje ne zabranjuju održavanje objekta, kao npr. promenu crepa, čišćenje oluka i krečenje fasade. To su sve radnje koje su poželjne, ali uz odobrenje Zavoda i uz mere Zavoda.

POSTAVI ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.